افتتاح شد بیش از 4000 مطلب مختلف علمی و 2000 مطلب و نرم افزار موبایل
کاملا رایگان
انجام کلیه پروژه های تحت وب پذیرفته میشود . ( کاری و دانشگاهی)
PHP - ASP - ASP .NET - Flash (6-7-8-cs3-cs4) - Perl - VB6 - VB.NEt -
تماس :
This e-mail address is being protected from spam bots, you need JavaScript enabled to view it
جوابگویی حد اکثر 2 ساعت
نجوم و ستاره شناسی
|
نوشته شده توسط meysam
|
ما در آسمان ستاره هاي زيادي ميبينيم که برخي از آنها چشمک ميزنند. علت اين امر که اين ستاره ها چشمک ميزنند چيست؟
نور ستارهها هنگام گذر از درون جو زمين دچار اعوجاج ميشود. همين اعوجاج است که باعث ميشود تا ستارهها از ديد ما چشمکزن به نظر آيند. زماني که پرتوهاي نوري ستارهها وارد تلسکوپ ميشود اين اعوجاج تشديد ميشود. سيستم اپتيک سازگار با کمک آينهاي قابل حرکت به تصحيح اين اعوجاجات ميپردازد.
البته نظريه ي ديگري هم هست كه ميگويد اين امر به علت وجود گازهاي در فضا و اطراف ستارگان و مسير نوري آنهاست .
منبع : همکلاسی |
|
نوشته شده توسط meysam
|
بگذاريد تثليث «الكتروني-نوتروني- پروتوني » را به يك باغ وحش كوچك شامل 6 كوارك، 3 نوع الكترون و سه نوع نوترينو تبديل كنيم. هنوز هم براي توصيف تمام موجودات بد نيست. نه، معماي واقعي طبيعت اين ذرات است، نه تعدادشان. كشف خواص موجي آنها كلام آخر نبوده است، براي اين امواج كه به كلي با هر نوع موجي كه ما تاكنون با آنها برخورد داشته ايم، متفاوت بوده اند. در حقيقت، موج هاي كوانتومي، اصولا شبيه موج هايي كه شما در ساحل مي بينيد، نيستند. در بهترين حالت، آنها «موج هاي احتمال» هستند. اين موج ها ي احتمال، داخل بسته هاي موجي هستند كه مي توانيم آنها را بگيريم يا كنار بگذاريم. اين بسته ها ، همان هايي هستند كه آنها را به عنوان «ذره ها» مي شناسيم. عجب بازي بيليارد سختي شد، مگر نه؟
اما آن موج هاي احتمال، حقيقتا موج هاي احتمال واقعي نيستند! آنها فقط سرعت هاي ممكن پايين هستند . اما اگر اين سرعتها بالا باشند، يعني به سرعت نور نزديك شوند، اين ذرات ماهيت ميداني حقيقي خود را آشكار مي كنند. خوب؛ حالا اينها از كجا آمدند؟ فيزيك ذرات نوين، اصطلاح «ميدان هاي كوانتومي» را بكار مي برد. عوامل (ميدان هاي) پيوسته اي كه تاثير آنها ذرات مجزايي را نتيجه مي دهد. اينها بعضي از چيزهاي گرانقيمتي هستند كه خانواده سلطنتي نياز دارد، اما فيزيك چه؟
وجوه بيشتر و بيشتري از آنچه طبيعت با قدرت از افشاي آنها جلوگيري مي كرده، در مورد ذرات مادي در حال برملا شدن است. حتي ريسمان ها در «نظريه ريسمان ها» نيز طناب واقعي نيستند.
در انتهاي همه چيز
اجسام از توپ هاي بيلييارد كوچك ساخته نشده اند. اين، آن چيزي است كه در صورت عدم خواست توسعه آن، به اجسامي بدون بعد، بدون جاي مشخص، بدون سرعت مشخص و بدون تعداد دقيق بر مي خوريم. چيز هايي كه طبيعت آن را تغيير مي دهند، بار آنها، كه داراي دست چپ و راست مشخص هستند، ( با واكنش ضعيف) . چيزهايي كه «داغ» به نظر مي رسند، براي يك ناظر شتابدار، در خلا، (اثر «اونروه») . خانواده اي از اشياء كه بعضي از آنها محدود به نامرئي بودن در بيشتر مدت زمان حيات خود هستند ( ذرات با واكنش قوي). من حدس مي زنم فيزيك، كه در دوران طولاني به عنوان دانشي مادي كه فقط با اشياء بي جان و بي حركت و نيروهاي بي روح و برهمكنش هاي بين آنها سر و كار دارد، به پايان همه چيز رسيده است. به عنوان عميق ترين سطحي كه بشر به آن دست يافته، طبيعت به نظر مي رسد به طور بي نهايت زيرك تر و غريب تر از گذشته است. جاي شگفتي بزرگ آنجا است كه ما هرگز قادر به درك ژرفاي آن نبوده ايم.
منبع : thenakedscientists.com |
|
نوشته شده توسط meysam
|
قوم مايا يکي از چهار تمدن اصلي آمريکا مرکزي ميباشد. که دستاوردهايي نيز در زمينهي نجوم داشتند. که ميتوان از آن جملهبه دو سنگ دندانهدار خميده که در ميان خود استوانهاي را ميگرداندند اشاره کرد که با همان اندازهي دندانهها دستگاه تبديل سال خورشيدي و قمري را تشکيل ميداد. هنگام پيدا کردن اين ابزار از ساخت آن 1500 سال ميگذشت. و خطاي آن تنها 30 ثانيه بود. اين تمدن داراي رصدخانههاي دقيقي نيز بودهاند. اما در پاسخ به سوال شما بايد بگويم که تا اندکي بيشتر از 10 سال ديگر ممکن است، ماشاهد وقوع يک انفجار عظيم در سياره خودمان باشيم.
ستاره شناسان هشدار دادهاند که يک تخته سنگ سرگردان (استرِِييد) به سوي زمين در حرکت است و ممکن است در سال 2014 ميلادي به زمين برخورد کند.
جالب آنکه زمان برخورد محاسبه شده درست مصادف با نوروز سال 1393 شمسي خواهد بود!!!! البته ستارهشناسان براي کاهش نگراني ساکنان کره خاکي، اعلام کردهاند که احتمال برخورد اين تخته سنگ عظيم به کره ما، يک در 900000 است!! جالب است که بدانيد در صورت برخورد، شدت آن بيشتر از 20000000 بمب اتم خواهد که بر هيروشيما انداخته شده!
جالب آنکه اين تخته سنگ سرگردان، از زمان تشکيل منظومه خورشيدي5/4 ميليارد سال پيش بر جاي مانده و بيشتر آنها در مکاني ميان مريخ و مشتري در مداري که کمربند استروييدها ناميده ميشوند درحال گردش هستند. اين سنگهاي عظيم و سرگردان به خاطر جاذبه ستارههاي دنبالهدار يا ساير سيارات ممکن است هر از گاهي از مدار خود خارج شده و به سوي زمين حرکت کنند. نام اين تخته سنگ عظيم و سرگردان فضايي 2003 QQ47 است.
منبع : همکلاسی |
|
|
نوشته شده توسط محمد جواد محمدی
|
|
مقاله ای کوتاه در یاره : زمین و موقعیت آن در فضابخشی از مقاله : زمين وسيع و بي حرکت به نظر مي رسد، طي دوميليون سال سابقه تاريخي انسان، آسمان که چيزي بيش از يک پرده براي نورهاي متحرک نبوده است، صحنه نمايشي را براي تجارب بشر فراهم آورده است. کشفيات ستاره شناسي بزرگترين اثر را روي فکر بشر که ناشي از آگاهي تکاملي پيوسته او از جديدترين موضع زمين در فضا مي باشد در بردارد. در اين مبحث به مسئله شکل گيري کهکشانها و کيهان و همچنين منظومه شمسي، شرايط و موقعيت زمين در فضا و .... مي پردازيم. به همين منظور براي درک بيشتر زمين و موقعيت آن در فضا به مطالب زير پرداخته مي شود: 1-شکل گيري کهکشانها و کيهان 2-منظومه شمسي 3-سياره زمين و موقعيت آن در فضا |
|
|
نجوم و ستاره شناسی 
